Na de nodige progesteron testen wisten we vrijdags dat So-Leil op zaterdag en zondag gedekt moest worden. De reis was 530 km dus we gingen zaterdagochtend om 7.30 uur rijden. Omdat het niet zeker was wanneer we weer terug zouden kunnen ging mijn zus mee.
De eerste helft ging vlotjes maar toen begonnen de wegwerkzaamheden en de daarbij behorende files. We zijn uiteraard een paar keer gestopt maar we wisten al wel dat we er langer over gingen doen als gepland. Ook bij de Elbetunnel stonden we lang in de file en zelfs daarna was er nog geregeld oponthoud. om 14.45 uur kwamen we aan in Todenbuttel waar Gibson met zijn baasje woont. Ik heb eerst nog even met So-Leil gewandeld, toen koffie gedronken en ben daarna naar buiten waar Gibson al ongeduldig stond te wachten.
So-Leil ging echter eerst de boel verkennen en kennis maken met het nest pupjes wat in een kennel liep maar daarna was de eerste dekking al snel een feit.
Ze hebben 17 minuten gekoppeld gestaan. Daarna hebben we de papieren ingevuld en afgerekend en zijn op pad gegaan naar ons hotel. Dit was ongeveer 10 minuten rijden en snel gevonden. Het was een prachtig Landhuis waar we een hele grote 3 persoons kamer kregen. We bleken geluk te hebben dat er mensen een dag eerder waren vertrokken want alles was volgeboekt.
Het was prachtig weer; 26 gr en zonnig dus we hebben de rest van de middag en avond doorgebracht in de ruim aangelegde tuin. We hebben hier onder het genot van een drankje lekker zitten lezen.
Later zijn we nog gaan wandelen met So-Leil en ons op gaan frissen voor het diner. Dit Landhaus Spannan staat bekend om zijn keuken en dat is niet overdreven. We hebben een fantastisch diner gegeten. Het was ook zeer gastvrij en schoon. Echt een aanrader voor een overnachting.
's Avonds dus nog een poosje in de tuin gezeten en toen So-Leil nog uitgelaten voor de nacht.
Ik had een eigen dekbedhoes meegenomen en zo had So-leil haar eigen bed.
De volgende ochtend zijn we om 7.30 uur opgestaan. So-Leil uitgelaten, gedoucht en op naar het ontbijt. Ik ben al vaak in een hotel verbleven maar een ontbijt als dit heb ik nog nooit gezien. Tientallen gerechten van vlees en vis, brood, eieren, beleg & fruit tot aan cocktails, alles was aanwezig. Daarbij de super gastvrouwen die regelmatig kwamen vragen of alles naar wens was maakte het helemaal af.
Na dit geweldige ontbijt zijn we uit gaan checken en nogmaals naar Gibson geweest voor de 2e dekking. Ook deze lukte en ze hebben 25 minuten gekoppeld gestaan.
Daarna op weg naar huis. Dachten wij dat het rustiger zou zijn als op zaterdag; nou dus niet!
Er was in de buurt een Heavy Metall Festival geweest en als die 50.000 auto's gingen gelijk met ons op weg naar huis en dus op weg naar de tunnel. We hebben 2,5 uur gedaan over de eerste 80 km!!!
Ook na de tunnel bleef het rampzalig met talloze files en wegwerkzaamheden. We hadden er na 5 uur rijden pas de helft opzitten en de rest zag er ook nog niet hoopvol uit. Uiteindelijk hebben we er 8,5 uur over gereden en waren het alle 3 helemaal beu.
Nu maar hopen op een goed resultaat van dit weekend. We zullen het weten na de echo over 4 weken.
